Konsumentem jest każda osoba fizyczna, która dokonuje z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, zgodnie zatem z przytoczoną definicją, konsumentem jesteśmy, gdy np. kupujemy lodówkę do nowego mieszkania, jak również wówczas, gdy zawieramy z bankiem umowę o kredyt hipoteczny. Posiadanie statusu konsumenta wiąże się oczywiście z licznymi „przywilejami”, obecnie obowiązujące przepisy kształtują bowiem znacznie korzystniej pozycję konsumenta w stosunku do przedsiębiorcy, warto zatem znać swoje prawa i umieć z nich skorzystać.

Korzystne dla konsumenta rozwiązania prawne zawiera m.in. ustawa o kredycie konsumenckim, która reguluje np. zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki, znajdzie zatem ona zastosowanie w przypadku umów kredytowych wszelkiego rodzaju, których kwota jest nie większa niż 255 550 zł.

Zgodnie z regulacjami powołanej ustawy, w przypadku spłaty całości lub części kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą.

Z zacytowanego przepisu jasno zatem wynika, że wcześniejsza, chociażby częściowa, spłata kredytu uprawnia konsumenta do żądania od kredytodawcy zwrotu części uiszczonych kosztów, nie można się więc zniechęcać i odpuszczać, gdy kredytodawca takiego zwrotu odmawia.

Zanim jednakże przystąpimy do formułowania roszczeń względem kredytodawcy, należy wiedzieć o zwrot jakich kosztów skutecznie i zgodnie z prawem możemy się ubiegać.

Przeczytaj także:

Wcześniejsza spłata kredytu w CHF – jak nie stracić roszczenia?

Pozwanie banku po spłacie kredytu

 

Wskazaną kwestię doskonale przybliżył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt: III Ca 1489/17, w którym zauważył, iż „Zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1497 ze zm.) obowiązek obniżenia całkowitego kosztu kredytu odnosi się wyłącznie do kosztów rozłożonych w czasie. O tym, czy dany koszt jest rozłożony w czasie, nie decyduje termin jego wymagalności ani też fakt kiedy konsument go faktycznie poniósł, ale okres, do którego odnosi się ten koszt. A zatem koszty pobierane za jednorazowe czynności lub usługi (np. opłata przygotowawcza pokrywająca koszty udzielenia kredytu, prowizja pośrednika za zawarcie umowy kredytowej) nie będą ulegały obniżeniu w razie spłaty kredytu przed terminem. Natomiast koszty „rozciągnięte” w czasie (np. odsetki, koszty zabezpieczenia lub ubezpieczenia kredytu, opłata za prowadzenie rachunku bankowego założonego do obsługi kredytu) będą podlegały obniżeniu według kryterium czasowego, to jest biorąc pod uwagę okres, o który skrócono czas obowiązywania umowy.”

Gdy już zatem wiemy o jakie poniesione koszty możemy wnioskować by uzyskać ich zwrot,  należy zastanowić się jak najskuteczniej i najszybciej należy to zrobić. Dochodzenie wszelkich zwrotów rozpocząć należy od skierowania stosownego żądania do instytucji, która kredytu udzieliła, w przypadku kredytów należy więc złożyć reklamację w której wskażemy na jakiej podstawie i w jakiej wysokości domagamy się zwrotu uiszczonych kosztów.

Niestety banki nie rzadko nie uwzględniają reklamacji w tego typu sprawach i odmawiają zwrotu jakichkolwiek kosztów, w takim jednak przypadku nie należy się zniechęcać, gdyż konsument „wyposażony” został w dodatkowe możliwości.

W takiej sytuacji można przede wszystkim złożyć skargę do Rzecznika Finansowego na praktyki stosowane przez bank. Rzecznik wyda wówczas w sprawie opinię w której wyjaśni czy i dlaczego stanowisko prezentowane przez konsumenta jest poprawne, korzystna dla konsumenta opinia może więc przekonać bank do zmiany prezentowanego stanowiska.

W przypadku opinii wydawanej przez Rzecznika problem polega jednakże na tym, że nie jest ona wiążąca dla instytucji finansowej i Rzecznik nie posiada żadnych prawnych możliwości, aby ją wyegzekwować.

Bank może więc, lecz wcale nie musi, przychylić się do takiej opinii, a jeśli tego nie zrobi, to nie ponosi z tego tytułu żadnych konsekwencji. Gdy kwestii zwrotu kosztów nie uda się polubownie z bankiem rozwiązać, konsument może skierować sprawę w tym zakresie na drogę postępowania sądowego i tutaj posłużyć się również można korzystną opinią Rzecznika, jeśli została wydana, wskazując na nią w uzasadnieniu wniesionego pozwu.

            Zwrócić uwagę również należy, że ustawę o kredyt konsumencki nie stosuje się tylko do banków, lecz także do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakresie swojej działalności, jeżeli podmiot ten udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia kredytu konsumenckiego swojemu członkowi.

Jakie koszty można odzyskać, gdy kredyt zostanie wcześniej spłacony?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

eleven + 14 =