Frankowicze w 2026 roku: sądy, apelacje i ugody z perspektywy kancelarii
Frankowicze mają dziś więcej możliwości zakończenia sporu z bankiem, ale nadal muszą porównywać konkretne kwoty i warunki. Mniej spraw w sądach, mniejsze portfele kredytów CHF i rosnąca liczba ugód to sygnały zmiany na rynku. Dla kredytobiorcy ważniejsze jest jednak to, ile odzyska, co pozostanie do zapłaty i z jakich roszczeń zrezygnuje.
Z praktyki kancelarii Sosnowski wynika jeszcze jedna istotna zmiana: w naszych sprawach banki bardzo często nie składają już apelacji od korzystnych dla klientów wyroków pierwszej instancji. Przyjmują rozstrzygnięcie bez dalszego zaskarżania. Jednocześnie atrakcyjność propozycji ugodowych nadal mocno zależy od etapu sporu. Przed pozwem pole do porozumienia na warunkach odpowiadających naszym klientom jest zwykle ograniczone. Po wniesieniu pozwu pojawiają się ciekawsze oferty, a w okolicach wyroku pierwszej instancji rozmowy często stają się znacznie bardziej konkretne.
Opracowanie: Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni. Stan analizy: 4 października 2026 r. Obserwacje dotyczą spraw prowadzonych przez kancelarię; nie są statystyką wszystkich banków ani gwarancją przebiegu innego postępowania.
W tym artykule
- Co dane mówią frankowiczom — i czego nie pokazują
- Sądy frankowe: mniejsza kolejka nie wyznacza daty Twojego wyroku
- Banki często nie apelują w naszych sprawach. Co to zmienia?
- Ugody dla frankowiczów: dlaczego etap sporu ma znaczenie
- Czy banki zawierają dużo ugód? Tak, ale licznik nie mierzy opłacalności
- Jak porównać ugodę z dalszym procesem
- Nowe przepisy a dane z pierwszego półrocza 2026 roku
- Kancelaria dla frankowiczów: od danych rynkowych do decyzji w Twojej sprawie
Co dane mówią frankowiczom — i czego nie pokazują
Punktem wyjścia jest publikacja Piotra Sobolewskiego w XYZ z 2 października 2026 r. Uzupełniamy ją oficjalnymi komunikatami i własną analizą decyzji kredytobiorcy. Dane opisują różne okresy i zakresy, dlatego nie należy traktować wszystkich liczb jako elementów jednego bilansu.
| Wskaźnik | Okres i źródło | Znaczenie dla kredytobiorcy |
|---|---|---|
| 14 952 nowe sprawy w sądach okręgowych; wskaźnik opanowania wpływu 265,5% | I półrocze 2026 r., Ministerstwo Sprawiedliwości | Sądy załatwiają zaległości szybciej, niż przybywa nowych spraw. To nie jest odsetek wygranych. |
| 78 607 spraw pozostałych w sądach okręgowych i 61 908 w apelacyjnych | Koniec I półrocza 2026 r., Ministerstwo Sprawiedliwości | Kolejka nadal jest duża. Niemal 44,1% sumy tych dwóch kategorii przypada na apelacje — obliczenie własne. |
| 93,5 tys. aktywnych kredytów CHF | Dane BIK przytoczone przez XYZ w publikacji z 2 października 2026 r. | To liczba obsługiwanych kredytów, a nie wszystkich osób mogących mieć roszczenia. |
| 168,5 tys. ugód w ośmiu bankach giełdowych | Koniec czerwca 2026 r., zestawienie XYZ | Ugody mają dużą skalę, ale jest to wynik skumulowany, nie liczba porozumień zawartych w samym półroczu. |
| Ponad 34 tys. ugód i około 4,3 tys. toczących się spraw w mBanku | Koniec czerwca 2026 r., komunikat mBanku o wynikach | Bank prowadzi równolegle program porozumień i procesy. Tych wielkości nie można utożsamiać z odsetkiem klientów wybierających ugodę. |
Źródła liczb: Ministerstwo Sprawiedliwości, XYZ, mBank.
Warto dostrzec różnicę między źródłami: XYZ podaje 141,5 tys. otwartych postępowań, a przytoczony komunikat ministerstwa wskazuje łącznie 140 515 spraw pozostałych w sądach okręgowych i apelacyjnych. Bez uzgodnienia zakresu danych nie utożsamiamy tych zestawień. Podobnie napływ spraw do obu instancji nie oznacza liczby unikalnych kredytobiorców, którzy po raz pierwszy pozwali bank.
Sądy frankowe: mniejsza kolejka nie wyznacza daty Twojego wyroku
Wskaźnik opanowania wpływu przekraczający 100% oznacza, że w danym okresie sąd załatwił więcej spraw, niż do niego wpłynęło. Poprawa może wynikać zarówno ze sprawniejszego rozpoznawania, jak i ze spadku napływu. Sam wskaźnik nie mówi, jak długo czeka konkretny klient ani czy jego umowa zostanie uznana za nieważną.
Dla praktyka oznacza to potrzebę bardziej indywidualnej prognozy. Znaczenie mają właściwy sąd, obciążenie referatu, dotychczasowe czynności, materiał dowodowy i zarzuty banku. Dwie sprawy wniesione w podobnym czasie mogą zakończyć się w różnych terminach. Ogólnopolskie dane pomagają ocenić kierunek zmian, ale nie zastępują informacji o własnym postępowaniu.
Duży udział apelacji w zaległościach może współistnieć z częstszą rezygnacją banków z nowych apelacji. Sądy drugiej instancji nadal rozpoznają sprawy skierowane do nich wcześniej. Nie ma więc sprzeczności między poprawą zachowania banków obserwowaną w nowych sprawach a utrzymującym się obciążeniem apelacji.
Nie należy też utożsamiać każdej sprawy załatwionej w pierwszej instancji z prawomocnym zakończeniem całego sporu. Rozstrzygnięcie może być zaskarżone, a rozliczenia stron mogą wymagać dalszych działań. Rozróżnienie etapu procesowego chroni przed zbyt optymistyczną interpretacją wykresów.
Banki często nie apelują w naszych sprawach. Co to zmienia?
W prowadzonych przez nas postępowaniach bardzo często widzimy, że bank po niekorzystnym dla siebie wyroku pierwszej instancji odstępuje od apelacji. Z perspektywy klienta może to usunąć cały kolejny etap oczekiwania. Konieczne jest jednak potwierdzenie prawomocności oraz ustalenie sposobu wykonania wyroku i wzajemnego rozliczenia.
Nasza interpretacja jest ekonomiczna: bank porównuje koszt dalszego procesu z szansą zmiany rozstrzygnięcia. Jeśli ocenia tę szansę jako niewielką, kolejne koszty, obsługa sporu i możliwe odsetki mogą przemawiać za jego zakończeniem. To wyjaśnienie mechanizmu, a nie informacja o wewnętrznych decyzjach każdego banku.
Nie podajemy procentu rezygnacji z apelacji, ponieważ nie przedstawiamy tu badania całego portfela spraw kancelarii. Nadal trzeba przygotować się na zaskarżenie. Zwłaszcza nietypowa umowa lub sporne okoliczności mogą prowadzić do innej strategii banku.
Przykłady konkretnych rozstrzygnięć publikujemy w zakładce Artykuły i wyroki. Każdy opis warto czytać razem z informacją o prawomocności, sądzie i okolicznościach sprawy.
Ugody dla frankowiczów: dlaczego etap sporu ma znaczenie
W naszej praktyce zmiana jakości propozycji jest wyraźniejsza niż sama zmiana ich liczby. Bank może proponować porozumienie od dawna, ale dopiero później zaakceptować sposób rozliczenia, który odpowiada interesowi klienta.
| Etap | Co obserwujemy w sprawach kancelarii | Co warto ocenić |
|---|---|---|
| Przed pozwem | Możliwość osiągnięcia satysfakcjonujących warunków jest zwykle ograniczona. | Czy bank pokazuje pełne rozliczenie, czy przede wszystkim obniżenie bieżącego salda? |
| Po wniesieniu pozwu | Zaczynają pojawiać się ciekawsze propozycje. | Czy oferta uwzględnia już roszczenia klienta, koszty procesu i rzeczywiste ryzyko banku? |
| W okolicach wyroku pierwszej instancji | Banki częściej rozmawiają konkretnie o zasadach mogących odpowiadać naszym klientom. | Ile klient dostanie lub zapłaci, co z odsetkami, kosztami, hipoteką i pozostałymi roszczeniami? |
Pozew zmienia sytuację, ponieważ spór staje się konkretny: określone są żądania, dokumenty i argumenty. Przy wyroku pierwszej instancji bank ma dodatkowo ocenę sądu w danej sprawie. Może to ograniczać niepewność, z którą wcześniej uzasadniał ostrożną ofertę.
Z tego nie wynika, że zawsze trzeba odrzucić ugodę przed pozwem albo czekać z rozmowami do wyroku. Dobra oferta wcześniejsza może oszczędzić czas i koszty. Trzeba ją jednak porównać z realistycznym wariantem sądowym, a nie z założeniem pewnej wygranej. Każde porozumienie wymaga odrębnej oceny.
Na rynku występują m.in. propozycje przewalutowania, redukcji salda lub rozliczenia kończącego spór. KNF udostępnia informacje o mediacji i parametrach pomocniczych dla modelu ugód. Samo odwołanie banku do tego modelu nie przesądza, czy oferta jest najlepsza dla danego klienta. Informacje KNF o mediacji.
Czy banki zawierają dużo ugód? Tak, ale licznik nie mierzy opłacalności
Skumulowane zestawienie ośmiu banków pokazuje, że ugody dla frankowiczów są istotnym sposobem zamykania sporów. Nie daje jednak podstaw do obliczenia aktualnego odsetka akceptacji ofert. Nie wiemy z niego, ilu klientom przedstawiono propozycję, ile razy ją poprawiano i na którym etapie podpisano porozumienie.
Nie można też dzielić historycznej liczby ugód przez obecną liczbę aktywnych kredytów, aby ustalić popularność porozumień. Ugody powstawały przez kilka lat, a kredyty znikały z portfeli również wskutek spłat i rozstrzygnięć sądowych. Zmieniał się więc mianownik takiego porównania.
Dla klienta właściwą miarą jest wartość konkretnej ugody po uwzględnieniu wszystkich jej skutków. Wzrost liczby porozumień może świadczyć o determinacji banku, ale nie potwierdza, że każde z nich zapewnia podobną korzyść. Szybkie zamknięcie sprawy jest wartością, którą należy świadomie zestawić z rezygnacją z części roszczeń.
Jak porównać ugodę z dalszym procesem
Analizę zaczynamy od zestawienia wypłaconego kapitału, dokonanych wpłat i żądań stron. Następnie porównujemy scenariusze na wspólny dzień rozliczenia. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której oferta wygląda atrakcyjnie tylko dlatego, że porównano różne momenty lub pominięto część kosztów.
- Przepływ pieniędzy: ile bank wypłaci klientowi lub ile klient ma dopłacić? Sama redukcja salda nie odpowiada na to pytanie.
- Pozostałe zadłużenie: czy kredyt rzeczywiście się kończy, czy pozostają raty, odsetki i ryzyko zmian oprocentowania?
- Odsetki i koszty: jakie roszczenia obejmuje porozumienie i kto ponosi koszty procesu oraz pełnomocnika?
- Zakres zrzeczenia: czy ugoda zamyka również roszczenia banku i inne postępowania? Czy klient rozumie, z czego rezygnuje?
- Wykonanie: termin zapłaty, dokumenty dotyczące hipoteki i potwierdzenie rozliczenia powinny być konkretne.
- Skutki podatkowe: ewentualne preferencje zależą od spełnienia warunków; nie należy zakładać ich automatycznie dla każdej ugody.
Wariant sądowy wymaga oceny ryzyka, czasu i kosztów. Z kolei wariant ugodowy wymaga przeczytania całego projektu, nie tylko tabeli z korzyścią reklamowaną przez bank. Najlepiej negocjować na podstawie pisemnego rozliczenia obu scenariuszy.
Nowe przepisy a dane z pierwszego półrocza 2026 roku
Ministerstwo Sprawiedliwości poinformowało o wejściu ustawy frankowej w życie 7 sierpnia 2026 r. Jej zadaniem jest usprawnienie procedury, a nie automatyczne rozstrzygnięcie o ważności każdej umowy. Komunikat ministerstwa, Dz.U. 2026 poz. 985.
To ważne przy analizie przyczyn poprawy: danych kończących się w czerwcu nie można przedstawiać jako efektu ustawy obowiązującej od sierpnia. Do oceny jej wpływu potrzebne będą późniejsze dane. Kredytobiorca powinien natomiast ustalić z pełnomocnikiem, jakie nowe rozwiązania mają zastosowanie do jego postępowania.
Kancelaria dla frankowiczów: od danych rynkowych do decyzji w Twojej sprawie
Pomoc kancelarii powinna prowadzić do odpowiedzi na konkretne pytania: jakie roszczenia wynikają z umowy, jak rozliczyć wpłaty, jakie są ryzyka i czy proponowana ugoda uzasadnia zakończenie procesu. Same statystyki wygranych lub liczba opisanych wyroków nie zastępują tej pracy.
Obserwowany kierunek jest korzystny: sądy redukują zaległości, a banki w wielu naszych sprawach wybierają zakończenie sporu zamiast apelacji. Nadal jednak o decyzji klienta powinny przesądzać jego umowa, rozliczenie i warunki porozumienia. Mniejszy problem w bilansie banku nie oznacza jeszcze, że sytuacja konkretnego frankowicza została dobrze rozwiązana.
Masz propozycję ugody albo korzystny wyrok pierwszej instancji? Przygotuj umowę, historię spłat, projekt porozumienia i — jeśli sprawa już trwa — aktualne dokumenty sądowe. W kancelarii Sosnowski ocenimy, co oferta oznacza dla Twojego rozliczenia i dalszych możliwości działania.
Przekaż umowę i propozycję ugody do analizy.
Wstępna analiza umowy jest bezpłatna i niezobowiązująca. Decyzję o dalszym działaniu podejmujesz po omówieniu swojej sprawy.
Źródła i sposób przygotowania
Analizę przygotowano na podstawie publikacji Piotra Sobolewskiego w XYZ z 2 października 2026 r., wskazanych wyżej komunikatów instytucji oraz doświadczeń kancelarii opisanych w tekście. Liczby przytoczone za XYZ oznaczono jako dane tego zestawienia. Nie kopiujemy wykresów, zdjęcia ani wypowiedzi ekspertów z materiału źródłowego. Wnioski dotyczące negocjacji i interpretacji wskaźników stanowią odrębną analizę.
Ilustracja okładkowa została wygenerowana z użyciem AI i przedstawia symboliczną scenę negocjacji, nie konkretną sprawę.
Publikacja opisuje konkretną sprawę lub zagadnienie. Wynik postępowania zależy od umowy, dowodów i okoliczności sprawy. Data publikacji widoczna jest nad artykułem; materiał historyczny może wymagać sprawdzenia aktualnego stanu prawnego.
Od lektury do oceny Twojej umowy
Masz podobną sprawę z bankiem?
Prześlij umowę kredytu i aneksy. Omówimy możliwe rozwiązania, koszty oraz ryzyka, zanim zdecydujesz o dalszym działaniu.
- Prześlij dokumenty przez formularz.
- Omów z nami swoją sytuację.
- Zdecyduj, czy chcesz rozpocząć współpracę.
Wstępna analiza umowy jest bezpłatna i niezobowiązująca. Decyzję o dalszym działaniu podejmujesz po omówieniu swojej sprawy.
Przeczytaj także
Frankowicze 7 lat po wyroku Dziubaków: sądy, ugody i spłacone kredyty
Frankowicze 7 lat po wyroku TSUE: analiza danych sądów i ugód bankowych. Sprawdź, co oznaczają dla aktywnych oraz spłaconych kredytów CHF.
Przeczytaj artykuł
Ranking kancelarii SKD – jak porównać doświadczenie i oferty
Jak wybrać kancelarię do sprawy SKD? Porównaj doświadczenie prawników, modele współpracy, zakres reprezentacji i warunki wynagrodzenia przed podpisaniem umowy.
Przeczytaj artykuł
Ranking kancelarii WIBOR – jak ocenić doświadczenie i wybrać kancelarię do sprawy z bankiem
Jak ocenić kancelarię do sprawy WIBOR? Sprawdź doświadczenie, znajomość umów Twojego banku, koszty i sposób przygotowania rekomendacji przed decyzją o pozwie.
Przeczytaj artykuł