Kredyty frankowe: 13 prawomocnych wyroków i ponad 2 mln zł od banków. Kiedy ugoda się opłaca, a kiedy tracisz 150 tys. zł” Pakiet wyroków nr 1217–1229

Poprzednio pokazywaliśmy wyroki pierwszej instancji. Dziś pokazujemy metę. Od 28 maja do 31 lipca 2026 r. sądy apelacyjne w Warszawie, Gdańsku, Poznaniu, Krakowie, Rzeszowie i Wrocławiu wydały 13 prawomocnych rozstrzygnięć na rzecz Klientów Kancelarii: łącznie 1 753 330,48 zł i 68 432,47 CHF należności głównych — w przeliczeniu ponad 2 mln zł brutto — plus blisko 197 tys. zł kosztów procesu i odsetki, które w pojedynczych sprawach same przekroczyły 115, a nawet 150 tys. zł. Jest w tym pakiecie sprawa wygrana po kasacji w Sądzie Najwyższym, jest unicestwiony bankowy nakaz zapłaty sprzed dziewięciu lat i jest kredyt, którego półmilionowe saldo wyparowało do zera. A w tle — nowa fala telefonów z banków z propozycjami ugód. Wyjaśniamy, skąd ta fala się wzięła i jak czytać te oferty po 7 sierpnia.

Prawomocny wyrok różni się od nieprawomocnego tym, czym akt własności od umowy przedwstępnej. Dopóki bank może apelować, korzyść istnieje na papierze. Po oddaleniu apelacji staje się wymagalna co do złotówki: bank musi zapłacić, hipoteka idzie do wykreślenia, wpisy w BIK do usunięcia, a saldo — niezależnie od tego, czy wynosiło 100 czy 630 tysięcy — przestaje istnieć. Ten pakiet pokazuje różne drogi do tego punktu: od sprawy zamkniętej w 33 miesiące w Rzeszowie po ośmioipółletni maraton przez trzy instancje, w którym bank do samego końca nie złożył ani jednej propozycji ugodowej — i ostatecznie przegrał wszystko.

Pełne zestawienie 13 prawomocnych wyroków (nr 1217–1229)

Kwoty to prawomocnie zasądzone należności główne; do każdej dochodzą odsetki ustawowe za opóźnienie i koszty procesu.

Najciekawsze sprawy pakietu

Credit Agricole i saga przez trzy instancje: Sąd Najwyższy przekreślił „ratowanie” umowy kursem NBP

Najdłuższa sprawa pakietu (V ACa 907/26) trwała 104 miesiące i przeszła pełną drogę: pozew z listopada 2017 r., wygrana przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu w 2021 r., a potem zimny prysznic — w styczniu 2022 r. Sąd Apelacyjny uznał, że umowę dawnego Lukas Banku da się utrzymać, podstawiając w miejsce klauzul abuzywnych średni kurs NBP, i oddalił powództwo o ustalenie. Wielu kredytobiorców w tym miejscu by odpuściło. Nasi Klienci złożyli skargę kasacyjną — i Sąd Najwyższy wyrokiem z 24 kwietnia 2026 r. (II CSKP 603/23) uchylił rozstrzygnięcie, wskazując jednoznacznie: umowy z klauzulami niedozwolonymi nie wolno uzupełniać ani przepisami dyspozytywnymi, ani kursem średnim NBP. Po ponownym rozpoznaniu Sąd Apelacyjny we Wrocławiu 14 lipca 2026 r. oddalił apelację banku, zasądzając dodatkowo 10 800 zł kosztów apelacyjnych i 6 400 zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Teraz liczby. przy kredycie 476 460,21 zł Klienci wpłacili do końca 2020 r. ponad 501 tys. zł, a bank wciąż wykazywał saldo 147 634,47 CHF — wówczas ponad 630 tys. zł. Prawomocna nieważność wyzerowała to saldo w całości, otworzyła drogę do wykreślenia hipoteki i wyczyszczenia BIK. I detal, który mówi wszystko o dawnej strategii banków: przez niemal dziewięć lat sporu bank nie złożył ani jednej propozycji ugodowej. Dziś, po wyroku SN w tej sprawie, analogiczne umowy Lukas Banku bronią się w sądach jeszcze słabiej.

Bank BPH: nakaz zapłaty z 2017 r. prawomocnie pozbawiony wykonalności — obrona możliwa nawet po latach egzekucji

Sprawa I ACa 303/24 zaczęła się nie od pozwu frankowicza, lecz od bankowego nakazu zapłaty z maja 2017 r., wydanego w postępowaniu nakazowym — czyli bez realnego udziału kredytobiorców — i opatrzonego klauzulą wykonalności. Przez lata taki tytuł był podstawą egzekucji. Nasza Kancelaria wytoczyła powództwo przeciwegzekucyjne (art. 840 k.p.c.), wykazując, że sąd nakazowy w ogóle nie zbadał umowy pod kątem klauzul abuzywnych, choć — jak przesądził TSUE w sprawie C-632/17 — wydawanie nakazów bez takiej kontroli jest niedopuszczalne. Sąd Okręgowy w Poznaniu pozbawił tytuł wykonalności w całości, a 25 czerwca 2026 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację banku. Łączne koszty zasądzone od banku: 26 104,30 zł.

Wniosek jest szerszy niż jedna sprawa: przegrany przed laty spór z bankiem, nakaz zapłaty, a nawet trwająca egzekucja komornicza nie zamykają tematu. Jeżeli u podstaw tytułu leży umowa z klauzulami niedozwolonymi, tytuł można zaatakować — i wygrać.

PKO BP: pięć prawomocnych rozstrzygnięć, od 33 miesięcy w Rzeszowie po osiem lat w Warszawie

Najwięcej wyroków pakietu dotyczy PKO BP. W Rzeszowie (I ACa 170/25) całe dwuinstancyjne postępowanie zamknęło się w 33 miesiące — prawomocnie zasądzono 158 587,33 zł z odsetkami od września 2023 r. W Warszawie prawomocne stały się dwie nieważności umów Nordea-Habitat: w sprawie VIII ACa 683/26 z kwotą 307 550,17 zł i odsetkami od grudnia 2022 r. oraz w sprawie VI ACa 2771/23, wniesionej jeszcze w lipcu 2018 r. — tu w chwili pozwu saldo zadłużenia przekraczało pół miliona złotych, a po ośmiu latach to bank jest dłużnikiem Klientów. Sprawa I ACa 1286/23 w Krakowie (Własny Kąt, czterech powodów, 63 miesiące) potwierdziła nieważność z kosztami 25 568 zł za obie instancje.

Osobny akapit dla sprawy VIII ACa 558/25. Sąd Apelacyjny w Warszawie skorygował wyrok pierwszej instancji o 12 711,20 zł — i oddalił apelację banku w całej pozostałej części, utrzymując 291 984,27 zł z odsetkami od 6 sierpnia 2021 r., czyli za pełne pięć lat. Według wyliczeń na dzień publikacji sam komponent odsetkowy oscyluje wokół 150 tys. zł. Proporcje ryzyka apelacyjnego w jednym zdaniu: bank zaskarżył wszystko, ugrał cztery procent.

mBank, Millennium, Erste: trzy warianty prawomocnej nieważności

W sprawie VIII ACa 489/26 prawomocnie upadły dwie umowy Multiplan mBanku z 2008 r. — łącznie 175 771,04 zł do zwrotu. Sprawa VIII ACa 498/26 przeciwko Erste Bank Polska (umowy dawnego Kredyt Banku z 2005 i 2006 r., łącznie 303 433,41 zł) przynosi dwa rozstrzygnięcia, które warto znać przed własnym procesem: bankowe oświadczenie o potrąceniu nie zadziałało, bo przy dwóch umowach bank nie wskazał precyzyjnie, z którą wierzytelnością potrąca — a sąd nie będzie poprawiał profesjonalisty; upadł też zarzut zatrzymania, jako sprzeczny z unijnym standardem ochrony konsumenta i prawem do odsetek. W sprawie V ACa 2425/24 przeciwko Bankowi Millennium prawomocne stały się kwoty 33 744,75 zł i 63 732,07 CHF z odsetkami od grudnia 2021 r.

Odnotowujemy też jedyny zgrzyt pakietu: w sprawie I ACa 1880/23 Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał nieważność umowy Millennium i zasądzone 4 700,40 CHF, ale — stosując mniejszościową teorię salda — oddalił żądanie zapłaty 59 037,55 zł i 19 549,20 CHF, uznając że rozliczenie powinno uwzględniać wypłacony kapitał. Nieważność umowy i uwolnienie od długu pozostały nienaruszone, a wynik ekonomiczny per saldo jest zbliżony do dwóch kondykcji — niemniej to przypomnienie, że sposób rozliczenia wciąż potrafi zależeć od składu orzekającego, Pisaliśmy o tym przy poprzednim pakiecie.

Gdańsk: dwie umowy GE Money i odsetki, które przerosły oczekiwania

Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelacje Banku BPH w dwóch sprawach umów dawnego GE Money Banku. W sprawie I ACa 422/24 prawomocne stały się 236 015,34 zł z odsetkami od 11 września 2021 r.; w sprawie I ACa 440/24 — 221 428,65 zł z odsetkami od 28 sierpnia 2021 r., gdzie sam narosły komponent odsetkowy przekroczył już 115 tys. zł. W tej drugiej sprawie sąd potwierdził też — w ślad za uchwałą SN III CZP 156/22 — że pozew mogło skutecznie wnieść dwoje z czworga pierwotnych kredytobiorców, skoro pozostali zostali wcześniej zwolnieni z długu aneksem. To istotne dla rodzin, w których skład kredytobiorców zmieniał się przez lata: nie trzeba ściągać do procesu wszystkich podpisanych na umowie sprzed dwudziestu lat.

Ugody frankowe po ustawie: banki grają w nową grę. Warto znać jej reguły

W całej ustawie frankowej nie ma ani jednego przepisu o ugodach. A mimo to od 7 sierpnia zmieniła ona negocjacje bardziej niż niejeden program ugodowy — bo przestawiła rachunek, który bank robi przed każdą propozycją. Zniknęły dwa filary bankowej przewagi przy stole: perspektywa, że kredytobiorca przez lata procesu będzie płacił raty (dziś spłata staje z mocy prawa po doręczeniu pozwu), i perspektywa, że apelacja odwlecze zapłatę o kolejne lata (dziś apelacje idą na posiedzenia niejawne, a każdy miesiąc zwłoki kosztuje bank 9,25 proc. rocznie od zasądzonych kwot). W efekcie ugoda przestała konkurować z „latami niepewności”, a zaczęła konkurować z coraz szybszym i coraz pewniejszym wyrokiem. To już widać w jakości ofert.

Według danych podsumowujących 2025 r. sądy zakończyły w ubiegłym roku około 127 tys. spraw frankowych — po raz pierwszy więcej, niż wpłynęło nowych pozwów — a banki przegrywają prawomocnie 97–99 proc. postępowań. Nasz pakiet to lokalna próbka tej statystyki: dwanaście z trzynastu apelacji oddalono w całości albo niemal w całości. Bank zna te liczby lepiej niż ktokolwiek. Nie proponuje ugody, bo polubił kredytobiorców. Proponuje, bo każdy kwartał zwłoki kosztuje go więcej niż poprzedni.

Co konkretnie leży dziś na stole? Trzon ofert wciąż stanowi model KNF: przeliczenie kredytu, jakby od początku był złotowy, z oprocentowaniem opartym o stawkę rynkową, coraz częściej z dodatkową gratyfikacją — umorzeniem części salda albo jednorazową dopłatą. Dla osób z dużym niespłaconym saldem i awersją do jakiegokolwiek sporu bywa to rozwiązanie racjonalne. Tylko że porównywać trzeba z właściwym punktem odniesienia: prawomocna nieważność oznacza zwrot wszystkich rat z odsetkami za opóźnienie, wyzerowanie salda i koszty procesu po stronie banku. W sprawach z tego pakietu różnica między jednym a drugim liczy się w setkach tysięcy złotych. I zasada, którą potwierdza praktyka: pierwsza propozycja banku prawie nigdy nie jest najlepszą, na jaką go stać. Ugoda to projekt do negocjacji, nie cennik.

Najwięcej ostrożności wymaga taktyka z ramki powyżej: oferta „ugody za cofnięcie apelacji” składana tuż po przegranej banku w pierwszej instancji, zwykle z żądaniem rezygnacji z odsetek. Banki przegrywają w drugiej instancji niemal wszystko. Kredytobiorca oddaje więc w takiej ugodzie realne dziesiątki tysięcy złotych za przyspieszenie o kilka, może kilkanaście miesięcy. Przyspieszenie, które ustawa i tak wymusza: apelacje idą na posiedzenia niejawne, a za cofnięcie apelacji bank dostaje zwrot połowy opłaty. Bywa, że szybkie i pewne zamknięcie sprawy jest dla klienta warte więcej niż odsetki. Ale to musi być decyzja po policzeniu obu scenariuszy, nie odruch ulgi po telefonie z banku.

Trzy daty, które trzeba mieć w kalendarzu. Zwolnienie z PIT dla umorzeń dokonywanych w ugodach wynika z rozporządzenia obowiązującego do końca 2026 r. — przy ugodach negocjowanych na przełomie roku warto ten aspekt zawczasu zabezpieczyć. Dalej: program ugód syndyka Getin Noble Banku wygasł z końcem czerwca 2026 r.; frankowiczom Getinu pozostaje droga sądowa, która — jak pokazywał nasz poprzedni pakiet — działa coraz sprawniej. Wreszcie wyrok TSUE z 11 czerwca 2026 r. (C-903/24), który doprecyzował, że odsetki za opóźnienie biegną od wezwania banku do zapłaty konkretnej, wyliczonej kwoty — ogólna reklamacja nie wystarczy. Szczegół techniczny, ale drogi: dobrze skonstruowane wezwanie przedsądowe bywa warte tyle, co niejedna „gratyfikacja” z ugody.

Prawomocny wyrok w praktyce: trzy pytania, które zadaje każdy wygrany

Bank nie płaci po prawomocnym wyroku. Co robić?

Krótko: wezwać z numerem rachunku i terminem, a jeśli to nie działa, wystąpić o klauzulę wykonalności i skierować sprawę do komornika. Prawomocny wyrok zasądzający zapłatę jest tytułem egzekucyjnym; z klauzulą staje się tytułem wykonawczym, na podstawie którego komornik zajmuje rachunki banku tak samo, jak rachunki każdego innego dłużnika. W naszej praktyce do egzekucji dochodzi rzadko. Banki płacą zwykle w ciągu kilku tygodni od doręczenia wezwania, bo każdy dzień zwłoki dopisuje im odsetki według stawki 9,25 proc. rocznie. Ważne, żeby w wezwaniu rozliczyć wszystko naraz: kwotę główną, odsetki wyliczone na dzień zapłaty i koszty procesu, w tym te za drugą instancję.

Jak wykreślić hipotekę i wyczyścić BIK po unieważnieniu kredytu?

Hipoteka nie znika z księgi wieczystej sama. Trzeba złożyć w sądzie wieczystoksięgowym wniosek o wykreślenie (formularz KW-WPIS, opłata 100 zł), dołączając odpis prawomocnego wyroku ze stwierdzeniem prawomocności. Część wydziałów wieczystoksięgowych wykreśla hipotekę na tej podstawie, część oczekuje dodatkowo zgody banku, czyli tzw. listu mazalnego. Po prawomocnej przegranej bank nie ma argumentów, żeby takiej zgody odmówić, a dobrze skonstruowana ugoda albo rozliczenie powykonawcze powinny obejmować jej wydanie od razu. Z BIK jest podobnie: administratorem danych o kredycie jest bank i to do niego kieruje się wniosek o usunięcie wpisów dotyczących nieważnej umowy. Skoro umowa nie istniała, nie istniało też zobowiązanie, które BIK mógłby raportować. W sprawie wrocławskiej z tego pakietu oba te kroki, wykreślenie hipoteki i wyczyszczenie rejestrów, były wprost celem Klientów obok samego rozliczenia.

Czy bank może jeszcze złożyć skargę kasacyjną?

Może, jeśli wartość zaskarżenia przekracza 50 tys. zł, ale to nie zmienia sytuacji wygranego: skarga kasacyjna nie wstrzymuje wykonania prawomocnego wyroku. Bank musi zapłacić, hipoteka podlega wykreśleniu, a ewentualne wstrzymanie wykonania wymagałoby odrębnej decyzji sądu, wydawanej wyjątkowo. Praktyka Sądu Najwyższego też nie zostawia złudzeń: od września 2025 r. SN wydał serię orzeczeń podtrzymujących dotychczasową linię, z wyrokiem II CSKP 550/24 na czele, a bankowe skargi w typowych sprawach frankowych przepadają na etapie przedsądu. Sprawa Credit Agricole z tego pakietu pokazuje zresztą, że kasacja bywa bronią kredytobiorcy, nie banku. Ustawa frankowa domyka rachunek: bank, który cofnie skargę kasacyjną w ciągu sześciu miesięcy od wejścia ustawy w życie, odzyskuje połowę opłaty. Trudno o czytelniejszą zachętę do kapitulacji.

Zwrot kapitału po unieważnieniu kredytu: czy bank pozwie mnie osobno?

Coraz częściej nie musi i coraz częściej tego nie robi. TSUE w wyroku z 22 stycznia 2026 r. (C-902/24) przesądził, że bank może zgłosić zwrot kapitału jako ewentualny zarzut potrącenia w tym samym procesie, który kredytobiorca wytoczył o nieważność. Rozliczenie odbywa się wtedy w jednym postępowaniu, bez drugiego pozwu, a wierzytelność banku o kapitał staje się wymagalna dopiero z prawomocnym przesądzeniem nieważności. Odsetek od kapitału za czas procesu bank nie naliczy. Dwie sprawy z naszych ostatnich pakietów pokazują oba warianty w praktyce. W sprawie poznańskiej z poprzedniego zestawienia sąd rozliczył potrącone 160 tys. zł kapitału w jednym wyroku i oddalił żądanie „waloryzacji”. W sprawie Erste z tego pakietu bankowe potrącenie upadło, bo przy dwóch umowach bank nie wskazał, z którą wierzytelnością potrąca. Wniosek dla osób, które wstrzymują się z pozwem w obawie przed „kontratakiem o kapitał”: rozliczenie kapitału to dziś element tego samego procesu i tej samej kalkulacji, a nie osobne ryzyko wiszące nad wygraną.

Nasz wniosek z pakietu nr 1217–1229

Prawomocny wyrok pozostaje najmocniejszą walutą w sporze z bankiem. Właśnie dlatego banki tak zabiegają, żeby wymienić go na coś tańszego, zanim zapadnie. Trzynaście spraw z tego pakietu pokazuje wszystkie drogi do mety: szybkie procesy dwuinstancyjne, maratony przez Sąd Najwyższy, obronę przed egzekucją z wieloletniego tytułu. Łączy je jedno: nikt z tych Klientów nie musiał brać warunków dyktowanych przez bank, bo miał alternatywę, którą dało się policzyć. Po 7 sierpnia ta alternatywa jest szybsza i tańsza w utrzymaniu niż kiedykolwiek. A przy stole negocjacyjnym najwięcej ugrywa ten, kto naprawdę jest gotów od stołu wstać. Analiza umowy i porównanie scenariuszy ugoda–wyrok to pierwszy krok; wykonujemy go bezpłatnie.