Wyrokiem z dnia 21 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny, sygn. XXVIII C 15480/21 ustalił nieważność umowy o kredyt hipoteczny zawartej pomiędzy naszymi Klientami a Bankiem Millennium w kwietniu 2008 r. oraz zasądził od pozwanego Banku na rzecz naszych Klientów kwotę 153.965,03 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w dalej idącym, nieznacznym zakresie. Sąd zasądził także od pozwanego Banku na rzecz naszych Klientów zwrot kosztów procesu w kwocie 11.868,00 zł.
Pozew w niniejszej sprawie wpłynął do sądu w listopadzie 2021 r. Postępowanie zakończyło się po przeprowadzeniu dwóch rozpraw – jednej we wrześniu 2024 roku i jednej w lipcu 2025 r. Postępowanie przed Sądem I instancji trwało zatem trzy lata i osiem miesięcy.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku wskazał, że przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie, że zawarte w łączącej strony umowie kredytowej postanowienia dotyczące waloryzacji kwoty kredytu do CHF miały charakter niedozwolonych postanowień umownych.
Sąd podkreślił, że kwestionowane przez nas zapisy umowy nie zostały uzgodnione indywidualnie z naszymi Klientami a przy zawieraniu Umowy posłużono się wzorcem, na którego treść nie mieli nasi Klienci wpływu. Postanowienia umowy tworzyły prawa i obowiązki naszych Klientów w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszały ich interesy. Dokumenty przedstawione im przy podpisywaniu Umowy nie wyjaśniały w sposób jednoznaczny w jaki sposób ustalono kursy walut w tabeli Banku. Nie wynikało to także z treści Umowy czy dołączonych do niej załączników, na co wskazywaliśmy.
Zdaniem Sądu Bank dopuścił się nieuczciwości w stosunku do naszych Klientów zapewniając sobie możliwość dowolnego ustalania kursu kupna oraz kursu sprzedaży waluty obcej na potrzeby przeliczenia kwoty ich zobowiązania oraz następnie przeliczania wysokości poszczególnych rat. Kurs ten odnoszony był bowiem wyłącznie do tabel kursów walut obowiązujących w Banku w określonym dniu, bez doprecyzowania w oparciu o jakie kryteria Bank ten kurs wylicza. Sytuacja taka doprowadziła do naruszenia równowagi kontraktowej.
W ocenie Sądu samo zastosowanie tzw. spreadu przy rozliczaniu wypłaty i spłaty kredytu udzielanego, wypłacanego i spłacanego w walucie polskiej a jedynie waloryzowanego kursem waluty obcej nie miało racjonalnego uzasadnienia i było sprzeczne z dobrymi obyczajami, naruszając interesy kredytobiorców. W przypadku takiego kredytu nie dochodziło bowiem do żadnych realnych transakcji walutowych związanych bezpośrednio z udzieleniem kredytu, a jedynie do szeregu obliczeń, których celem jest określenie wartości kredytu udzielonego w PLN oraz wartości poszczególnych rat spłaty według miernika wartości, jakim jest kurs waluty obcej.
Sąd zasądził na rzecz naszych Klientów wszystkie środki uiszczone przez nich na rzecz Banku w wykonaniu tejże umowy tytułem zwrotu nienależnego świadczenia, opierając się w tym zakresie tzw. teorię dwóch kondykcji. Zasądzone odsetki stanowią dodatkową korzyść dla Klientów.
Sprawę prowadzili adw. Jacek Sosnowski oraz adw. Tomasz Pietrusiak z kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.