Wyrokiem z dnia 4 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VIII Wydział Cywilny, sygn. VIII ACa 3074/25 oddalił apelację pozwanego Raiffeisen Banku od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 26 lutego 2024 roku, którym to Sąd ten ustalił, że umowa o kredyt hipoteczny zawarta między naszymi Klientami a EFG Eurobank Ergasias SA (poprzednikiem prawnym pozwanego) w 2010 roku jest nieważna, zasądził od Raiffeisen Banku na rzecz naszych Klientów kwoty 71.773,44 zł i 32.993,11 CHF wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty uwzględniając tym samym wywiedzione przez nas powództwo w całości. Jednocześnie Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanego Banku na rzecz naszych Klientów kwotę 8.100 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za II instancję.
Pozew w tej sprawie wpłynął do sądu I instancji w listopadzie 2022 r. Postępowanie zakończyło się po przeprowadzeniu dwóch rozpraw w I instancji i jednej w II instancji. Postępowanie trwało zatem łącznie w obu instancjach 2 lata i 8 miesięcy.
Sąd Apelacyjny wskazał, że uznaje rozstrzygnięcie Sądu I instancji za prawidłowe w całości, zgodził się ze wskazaniem, iż przedmiotowa umowa kredytu jest nieważna. Bank jako podmiot ekonomicznie silniejszy sam upoważnił się w umowie kredytu do jednostronnego określenia kursu waluty CHF, która została uznana przez strony kontraktu jako właściwa dla oznaczenia wysokości rat obciążających kredytobiorców.
Sąd nie miał wątpliwości, że zapisy umowy kredytu, odnoszące się do ustalania w sposób dowolny kursów kupna/sprzedaży, co stanowiło tzw. spread walutowy, czyli czysty zysk banku, z którego strona powodowa nie zdawała sobie sprawy, stanowią niedozwolone postanowienia umowne.
Sąd podkreślił, że kwestionowane przez nas klauzule umowne nie zostały sformułowane prostym i zrozumiałym językiem, nie wyjaśniono bowiem kredytobiorcom w sposób prosty mechanizmu ustalania kursu waluty przez bank, jak też nie poinformowano ich dostatecznie o ryzyku walutowym oraz o całkowitych możliwych kosztach kredytu. W umowie nie przedstawiono nawet orientacyjnego sposobu ustalania kursu przez bank oraz choćby podstawowych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zmianę kursu waluty, zatem dokonanie samodzielnie obliczenia kursu dla przeciętnego odbiorcy było niemożliwe.
Zgodnie z naszymi wskazaniami Sąd doszedł do przekonania, że oczywistym jest, że gdyby pozwany poinformował naszych Klientów o rzeczywistym ryzyku kursowym związanym z zawarciem spornej umowy, to do jej zawarcia by nie doszło a także, że prawidłowo ustalił sąd I instancji, że postanowienia dotyczące mechanizmu indeksacji kwoty kredytu do waluty obcej nie były przedmiotem indywidualnych uzgodnień albowiem umowa została przygotowana na standardowym wzorze, na który nasi Klienci nie mieli wpływu.
Co było dla nas jasne Sąd wskazał, że wyeliminowanie ryzyka kursowego wynikającego ze spornej umowy oznacza, że utrzymanie jej w mocy nie jest możliwe, co przemawia za jej całkowitą nieważnością. Skoro abuzywne okazały się postanowienia określające główny przedmiot umowy, to musi być ona uznana za nieważną.
Zapadły wyrok jest prawomocny.
Sprawę prowadzili adw. Jacek Sosnowski oraz adw. Tomasz Pietrusiak z Kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.