Santander Bank Polska przegrał w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie! Ponad 608 000,75 zł korzyści i 54 626,52 złotych oraz 29 539,80 CHF samych odsetek dla frankowiczów

V ACa 1988/22, Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, V Wydział Cywilny, z dnia 15.04.2025 r., sędziowie: Alicja Fronczyk, Edyta Jefimko oraz Bernard Chazan, ustalenie nieważności umowy kredytu z 2008 roku, czas trwania postępowania 67 miesięcy.

Przed złożeniem pozwu oraz w czasie trwania postępowania sądowego, Bank nie przedstawił żadnych propozycji ugodowych.

Pozew został złożony w dniu 06.09.2019 r.

Kredytobiorcom został udzielony kredyt w wysokości 548 961,00 złotych. 

Według stanu na dzień 19.02.2025 r., wpłaty dokonane przez Kredytobiorcę wynosiły: 192 807,20 PLN oraz 104 284,00 CHF.

Według stanu na dzień 19.02.2025 r., saldo zadłużenia Kredytobiorców wynosiło: 137 793,66 CHF – przeliczając po bieżącym kursie franka szwajcarskiego: 608 000,75 PLN.

Zostały przeprowadzone dwie rozprawy: w dniu 07.03.2022 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy przesłuchał Kredytobiorców, oraz w dniu 04.04.2022 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy wydał wyrok.

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt: XXVIII C 4053/21, Sąd Okręgowy w Warszawie:

(i) ustalił, że nieważna jest umowa kredytu na cele mieszkaniowe EKSTRALOKUM z 2008 roku,

(ii) zasądził od Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Klientów Kancelarii kwotę 192 807,20 zł (sto dziewięćdziesiąt dwa tysiące osiemset siedem złotych dwadzieścia groszy) oraz kwotę 104 262, 30 CHF (sto cztery tysiące dwieście sześćdziesiąt dwa franki szwajcarskie trzydzieści centymów) obie wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 8 lutego 2022 r. do dnia zapłaty,

(iii) zasądził od Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Klientów Kancelarii kwotę 11 868 zł (jedenaście tysięcy osiemset sześćdziesiąt osiem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Od powyższego wyroku Pozwany Bank wniósł apelację, w której kwestionował podstawę faktyczną wydanego przez Sąd Okręgowy wyroku oraz zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, jak również naruszeń przepisów prawa materialnego.

Kredytobiorcy wnieśli o oddalenie apelacji, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.

W toku postępowania apelacyjnego, Bank podniósł zarzut potrącenia roszczenia Kredytobiorców (o zwrot rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat okołokredytowych) z roszczeniem Banku (o zwrot kapitału Kredytu).

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, V Wydział Cywilny, w sprawie o sygn. akt: V ACa 1988/22,  zmienił w części wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że:

(i) zasądził od Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Klientów Kancelarii:

a) odsetki ustawowe za opóźnienie od łącznej kwoty 192 807,20 złotych za okres od dnia 22 lutego 2022 r. do dnia 5 sierpnia 2024 r.

b) odsetki ustawowe za opóźnienie od łącznej kwoty 104 262,30 CHF za okres od dnia 22 lutego 2022 r. do dnia 5 sierpnia 2024 r.

c) łączną kwotę 27 277,70 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 sierpnia 2024 r. do dnia zapłaty.

Nadto, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w zakresie ustalenia nieważności umowy kredytu oraz w zakresie zasądzającym do Banku na rzecz Kredytobiorców zwrot kosztów procesu. Nadto, Sąd Apelacyjny zasądził od Santander Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Klientów Kancelarii łącznie kwotę 8 100,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sąd Apelacyjny w pełni podzielił i przyjął jako własne wszystkie istotne ustalenia, które zostały uprzednio dokonane oraz poczynione w sprawie przez Sąd Okręgowy, z zakresie nieważności umowy kredytu. Jednakże, Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzut potrącenia, który został podniesiony przez Bank w postępowaniu apelacyjnym.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Kredytobiorcy posiadali interes prawny w dochodzeniu ustalenia nieważności umowy kredytu. Kredyt nie został jeszcze spłacony w całości, zatem wyrok ustalający nieważność umowy kredytu, stanowi należytą ochronę prawną, której można udzielić Kredytobiorcom w postępowaniu sądowym.

Zapisy umowy kredytu zawierające tzw. klauzule przeliczeniowe, jako główne świadczenia stron określone w sposób niejednoznaczny przez Bank, stanowią postanowienia niedozwolone. W ocenie Sądu Apelacyjnego, podlegają one usunięciu z umowy kredytu w całości. Umowa nie może zostać w żaden sposób uzupełniona, a to pociąga za sobą upadek oraz nieważność całej umowy kredytu.

Umowa przewidywała zabezpieczenia na rzecz Banku, w tym przede wszystkim zabezpieczenie hipoteczne na nieruchomości Kredytobiorców. Natomiast ryzyko Kredytobiorców nie zostało w żaden sposób zabezpieczone. Kredytobiorcy zostali narażeni na nieograniczone ryzyko wzrostu kursu CHF.

Umowa kredytu stanowiła wzorzec umowny stosowany przez Bank. Zapisy umowy kredytu nie podlegały negocjacjom. Bank zapewnił sobie możliwość jednostronnego ustalania kursu waluty franka szwajcarskiego na podstawie tabel kursowych. Kurs waluty obcej nie miał charakteru kursu rynkowego i był uzależniony od swobodnej decyzji Banku.

Korzyścią dla Kredytobiorców z wyroku ustalającego nieważność umowy kredytu jest wyzerowanie salda zadłużenia w stosunku do Banku oraz brak konieczności uiszczania na rzecz Banku dalszych rat kredytu. Prawomocny wyrok ustalający nieważność umowy kredytu stanowi także podstawę do wykreślenia hipoteki z treści księgi wieczystej. Taki wyrok jest również podstawą do usunięcia informacji oraz danych o zadłużeniu Kredytobiorców z Biura Informacji Kredytowej, Bankowego Rejestru oraz innych biur informacji zawierających dane o dłużnikach.

Uwzględnienie przez sąd w toku postępowania zarzutu potrącenia przez Bank oznacza również, że Kredytobiorcy zostali rozliczeni z Bankiem w ramach jednego postępowania sądowego. Wskutek potrącenia, wygasło roszczenie Banku o zwrot kapitału kredytu. Nadto, wskutek wydanego wyroku, Kredytobiorcy uzyskali bardzo wysoką kwotę odsetek ustawowych za opóźnienie od dochodzonych kwot (odpowiednio 54 626,52 złotych oraz 29 539,80 CHF) oraz zwrot nadpłaty ponad kapitał kredytu w łącznej wysokości 27 277,70 franków szwajcarskich.

Sprawę prowadziła  – Kancelaria Adwokacka adwokat Jacek Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.