Wyrokiem z dnia 23 września 2021 roku wydanym w sprawie o sygn. akt XXVIII C 5538/21 Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilny (SSO Iwona Lizakowska-Bytof) unieważnił umowę kredytu hipotecznego dla osób fizycznych „MULTIPLAN” zawartą przez naszą Klientkę z mBankiem S.A. 

Kredyt został udzielony w 2008 roku z przeznaczeniem na budowę domu mieszkalnego. Co istotne, w chwili zawarcia spornej umowy kredytowej Powódka była już stroną umowy kredytowej indeksowanej do CHF zawartej kilka miesięcy wcześniej również z pozwanym Bankiem.

Niniejsza okoliczność w ocenie Pozwanego była równoznaczna z tym, iż w chwili zawarcia spornej umowy Powódka miała pełną świadomość ryzyka kursowego z tym związanego, a w konsekwencji pozew wniesiony w niniejszej sprawie należało zakwalifikować jako próbę instrumentalnego nadużycia instytucji klauzul abuzywnych. Dodatkowo z uwagi na wykonywany przez Powódkę zawód (radcy prawnego) pod wątpliwość poddawany był konsumencki charakter zawartej umowy.  

Pozew został wniesiony w lipcu 2018 roku. Okolicznością warunkującą długość trwania postępowania przed Sądem I Instancji był fakt przeprowadzenia dowodu z przesłuchania Powódki oraz świadka zawnioskowanego przez Bank w drodze pomocy sądowej przez Sądy Rejonowe właściwe według miejsca zamieszkania ww. osób.

W dacie wydania przez Sąd postanowienia dowodowego nie były bowiem jeszcze praktykowane rozprawy zdalne, w konsekwencji jedyną możliwością przesłuchania stron lub świadków bez konieczności ich osobistego stawiennictwa przed Składem orzekającym, była właśnie pomoc sądowa.

Wykonanie odezwy sądowej okazało się jednak w praktyce procesem dość czasochłonnym. Bieg postępowania przyspieszył jednak znacznie w maju 2021 roku, po przekazaniu niniejszej sprawy do nowoutworzonego XXVIII Wydziału Cywilnego, bowiem po zaledwie po 4 miesiącach zapadł wyrok ustalający nieważność spornej umowy kredytowej

W ocenie Sądu przytoczona przez naszą Kancelarię argumentacja była celna i w konsekwencji Sąd uznał zasadność roszczenia o ustalenie nieważności przedmiotowej umowy kredytu. W niniejszej sprawie wystosowaliśmy standardowe zarzuty powołując się na sprzeczność rzeczonej umowy kredytu z art. 69 ust. 1 pr.bank., art. 58 k.c., art. 3531 k.c.

Równolegle wskazywaliśmy na znajdujące się w umowie zapisy stanowiące klauzule niedozwolone, argumentując, iż ich wyeliminowanie z umowy skutkowałoby tak daleko idącym przekształceniem umowy, iż należałoby ją uznać za umowę o odmiennej istocie i charakterze, co również przemawia za jej całkowitą nieważnością. 

Wobec charakteru zarzutów zgłoszonych przez Pozwany Bank akcentowaliśmy również okoliczność, że Bank nie wywiązał się z obowiązków informacyjnych w zakresie ryzyka kursowego i walutowego względem naszej Klientki.

Pozwany poprzez wykorzystywanie silniejszej pozycji kontraktowej wprowadził do swojego wzorca umownego postanowienia o należytym poinformowaniu o ryzyku kursowym, podczas gdy było to czysto teoretyczne wypełnienie obowiązku informacyjnego, niemające zupełnie przełożenia na rzetelne i szerokie poinformowanie Powódki o realnym ryzyku, jakie niesie za sobą zaciągnięcie zobowiązania w PLN, indeksowanego do CHF. Tymczasem w myśl orzecznictwa TSUE samo naruszenie obowiązku informacyjnego może prowadzić do uznania danych postanowień umowy za abuzywne.

Opisy innych ciekawych spraw znajdziesz na naszym kanale Youtube

Unieważnienie kredytu we frankach mBank “Multiplan”. Wykształcenie kredytobiorcy oraz posiadanie innych kredytów CHF nie stanowi przeszkody

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

17 − 13 =