Syndyk Getin Noble Bank przegrywa z Frankowiczami – wyrok po 1 rozprawie! Kancelaria Sosnowski unieważnia umowę z 2006 r.

WYGRANA Kancelarii z Getin Noble Bank w upadłości!! 

Wyrokiem z dnia 22 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze I Wydział Cywilny, sygn. I C 984/23 ustalił nieważność umowy zawartej pomiędzy naszymi Klientami a Getin Bank S.A. w marcu 2006 r.

Pozew wniesiony został przez nas w październiku 2023 roku.

Proces przed Sądem I instancji zakończył się po przeprowadzeniu jednej rozprawy w czerwcu 2025 roku a od wpłynięcia pozwu do sądu do wydania wyroku minęło niewiele ponad półtora roku. 

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wskazał, że w chwili zawierania umowy kredytu nasi Klienci niewątpliwie posiadali status konsumentów, a sama umowa stanowiła wzorzec umowny, który nie był uzgadniany indywidualnie. Umowa była przygotowana jednostronnie przez Bank. 

W ustnym uzasadnieniu wyroków oba Sąd Okręgowy wskazał, że – tak jak zaznaczaliśmy w pozwie i dalszych pismach – postanowienia zawarte w przedmiotowej umowie kredytu uznać należy za abuzywne.

Za zasadniczą przyczynę, dla której uznać należało, że sporna umowa była nieważna sąd uznał brak oznaczenia w treści kontraktu jednoznacznej i niewątpliwej kwoty udzielonego kredytu waloryzowanego do franka szwajcarskiego na dzień zawarcia przedmiotowej umowy oraz brak wskazania w treści jej postanowień dokładnego sposobu (metody) wykonywanych przeliczeń kursowych –w chwili wypłaty kwoty kredytu oraz każdorazowo w przypadku realizowania spłaty poszczególnych rat kredytu.

Sąd, zgodnie z naszymi wskazaniami, podkreślił, że ani umowa, ani regulamin nie przewidywały żadnych ograniczeń w określaniu przez bank kursów kupna/sprzedaży obowiązujących w banku. Z umowy i regulaminu nie wynikało chociażby, że kurs banku ma być rynkowy, sprawiedliwy czy rozsądny. Przepisy prawa także nie nakładały na pozwanego jakichkolwiek ograniczeń w tej mierze. Umowa ani regulamin nie przewidywały żadnych kryteriów, wedle których miałby być ustalony kurs kupna/sprzedaży.

Sąd podkreślił, że abuzywność postanowień umowy odnoszących się do głównych świadczeń stron spowodowała całkowitą nieważność stosunku prawnego, bowiem bez tych postanowień umowa nie może dalej wiązać, gdyż brak jest zasadniczych jej elementów, tj. określenia świadczenia stron. Nie może więc znaleźć zastosowania art. 385¹ § 2 k.c. czy też art. 6 ust. 1 in dyrektywy nr 93/13.

Mając na uwadze powyższe, Sąd podzielił zaprezentowaną przez naszą Kancelarię argumentację w zakresie nieważności przedmiotowych umowy kredytowej.

Zapadły wyrok jest nieprawomocny, jednak mając na uwadze kierunek linii orzeczniczej należy wyrazić nadzieję, że wyrok utrzyma się w II instancji. 

Sprawę prowadzili adw. Jacek Sosnowski oraz adw. Tomasz Pietrusiak z Kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.