Dnia 26 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w osobie SSO Pawła Krekory ws. o sygn. akt XXVIII C 1685/21 ustalił nieważność umowy o kredyt hipoteczny zawartej z poprzednikiem prawnym Raiffeisen Bank International AG i zasądził od pozwanego na rzecz Powoda zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Postępowanie zostało zainicjowane pozwem w marcu br. i zgodnie z pismem domagaliśmy się w imieniu naszego Klienta ustalenia, że umowa o kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej CHF jest nieważna, ewentualnie wnosiliśmy o zasądzenie nadpłat na skutek uznania klauzul przeliczeniowych za bezskuteczne i niewiążące stron.

W odpowiedzi na pozew bank próbował kwestionować posiadanie przez Powoda statusu konsumenta, choć zakupiona nieruchomość służyła klientowi wyłącznie celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych i zgłosił wniosek o zwrócenie się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczeń związanych z rozliczaniem ewentualnych przychodów z tytułu najmu nieruchomości. 

Niezwłocznie po wymianie między stronami pism procesowych sąd rozpoznający sprawę wyznaczył termin rozprawy, na który wezwał Powoda celem osobistego stawiennictwa i przesłuchania w charakterze strony. Z zeznań Powoda jasno wynikało, że zakup nieruchomości nie pozostawał w żadnym, a nie tylko w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Powoda działalnością gospodarczą, jak też Powód przez wiele lat po zakupie w niej zamieszkiwał. Dopiero w momencie, gdy spłaty rat kredytu zaczęły stanowić dla Powoda zbyt duże obciążenie, Powód zdecydował się na wynajęcie mieszkania, Sąd więc słusznie pominął zgłoszony przez Pozwanego wniosek dowodowy, uznając go za nieistotny dla rozpoznania niniejszej sprawy.

Co więcej Sąd podczas jedynej rozprawy jaka miała miejsce w tej sprawie, postanowił również o pominięciu pozostałych zgłoszonych przez pozwany bank wniosków dowodowych w postaci przesłuchania świadków, pracowników centrali banku oraz wniosku dowodowego obu stron o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego, uznając je za nieistotne dla rozpoznania niniejszej sprawy.

Należy podkreślić, że to działanie bardzo przyspieszyło rozpoznanie niniejszej sprawy, zważywszy na fakt, że przesłuchania świadków o których pozwany bank wnosi w każdej sprawie nie wyjaśniają okoliczności najważniejszych, czyli tych związanych z samym procesem udzielania kredytobiorcy kredytu. Natomiast dowód z opinii biegłego sądowego mógłby być pomocny wyłącznie wówczas, gdyby Sąd skłaniał się do „odfrankowienia” kredytu, jednak nasza argumentacja zawarta w pismach procesowych przekonała Sąd, że po eliminacji z umowy klauzul abuzywnych, nie może ona dalej wiązać stron kontaktu. W opinii Powoda umowa jest również sprzeczna z obowiązującymi przepisami prawa oraz narusza zasady współżycia społecznego, dobre obyczaje i zasadę równowagi kontraktowej, którą to argumentację także podnosiliśmy w tym postępowaniu.

Ciekawe jest również to, że Klientka Kancelarii zawarła kwestionowaną umowę kredytu celem spłaty innego posiadanego wcześniej kredytu złotówkowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe. Doradcy kredytowi banku przekonywali bowiem, że kredyt indeksowany do waluty obcej będzie dla kredytobiorcy korzystniejszy, bowiem oparty o niższe oprocentowanie, skutkiem czego raty kredytu również będą niższe.

Dodatkowo wskazywano i zapewniano Powoda, że waluta CHF jest bardzo bezpieczna, a gospodarka szwajcarska stabilna, co miało sprawić, że kurs franka szwajcarskiego nie wzrośnie, a raty kredytu będą stale na zbliżonym poziomie. Jak wiadomo, z czasem okazało się, że zapewnienia te nie pokrywały się ze zmieniającą rzeczywistością, a wzrost waluty doprowadził do konieczności wynajęcia kredytowanej nieruchomości.

Sąd nie uwzględnił również pozostałych podniesionych przez Pozwanego zarzutów, jak przykładowo brak po stronie konsumenta interesu prawnego w domaganiu się ustalenia nieważności, rzekomego przedawnienia roszczeń Powoda, czy też zarzutu zatrzymania.

Odnosząc się do ostatniego z zarzutów, warto podkreślić, że bank podniósł zarzut zatrzymania, pomimo że decyzją Powoda w pozwie sformułowano tylko roszczenie o ustalenie nieważności umowy kredytu i roszczenie ewentualne o zapłatę tytułem odfrankowienia. Nie domagaliśmy się więc zwrotu wszystkich uiszczonych w wykonaniu nieważnej umowy wpłat, co z góry przesądzało o niezasadności zgłoszonego zarzutu zatrzymania. Powyższe wskazuje, że banki próbując odeprzeć argumentację kredytobiorców podnoszą wszelkie, nawet niczym nieuzasadnione zarzuty.

Z ustnych motywów uzasadnienia wynika, że w opinii Sądu, klauzule przeliczeniowe umożliwiające dokonywanie przez bank przeliczeń wypłaconej kwoty PLN na CHF oraz spłacanych przez Powoda rat są niedozwolone, ponieważ pozostawiają bankowi swobodę w ustalaniu wysokości kursów waluty obcej i z tej przyczyny nie wiążą stron. Sąd podkreślił, że żadna ze stron nie zawarłaby jednak tej umowy kredytu hipotecznego bez owych klauzul, stąd uznać należało, że umowa jest nieważna w całości i od momentu jej zawarcia.

Zapadły wyrok jest nieprawomocny i można spodziewać się, że bank wystąpi o jego uzasadnienie, a następnie wniesie apelację, niemniej jednak cieszy szybkość przeprowadzonego przez Sąd I instancji postępowania, bowiem od zainicjowania sporu do jego rozstrzygnięcia minęło zaledwie 7 miesięcy, co biorąc pod uwagę wiele procesów sądowych toczących się przed SO w Warszawie, jest czasem bardzo krótkim.

Sprawę prowadzili adw. Jacek Sosnowski i adw. Dominika Peżyńska

Sprawdź inne nasze ciekawe wyroki na kanale YouTube

Szybko wygrywamy z Raiffeisen BI NA 1 ROZPRAWIE w 7 miesięcy w SO w Warszawie. Unieważnienie kredytu EFG Eurobank Ergasias S.A.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

15 + 6 =