Unieważnienie kredytu Raiffeisen Bank i 73.114,25 zł oraz kwotę 40.100,91 CHF dla naszych Klientów. Wygrywamy w 18 miesięcy
W dniu 22 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w sprawie o sygn. akt XXVIIII C 7988/21, w którym:
1. ustalił, że umowa kredytu zawarta pomiędzy naszym Klientem a Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu Oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie jest nieważna,
2. zasądził od pozwanego na rzecz naszego Klienta kwotę 73.114,25 zł oraz kwotę 40.100,91 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 października 2021 r. do dnia 08 grudnia 2021 r. z tym że spełnienie świadczenia powinno nastąpić za jednoczesnym zaoferowaniem przez naszego Klienta pozwanemu Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu, oddział w Polsce z siedzibą w Warszawie kwoty 214 282,69 zł tytułem spłaty kapitału albo zabezpieczeniem roszczenia pozwanego o zapłatę tej kwoty;
3. oddalił powództwo w pozostałym zakresie,
4. zasądził od pozwanego na rzecz naszego Klienta koszty procesu w całości, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od kwoty tych kosztów liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, pozostawiając szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Postępowanie zostało zainicjowane poprzez złożenie pozwu w czerwcu 2021 r. w Sądzie Okręgowym w Warszawie przeciwko Raiffeisen Bank International AG z siedzibą w Wiedniu prowadzącemu działalność w Polsce za pośrednictwem Oddziału Raiffeisen Bank International AG (S.A.) Oddział w Polsce.
Żądanie wskazane w pozwie obejmowało ustalenie przez Sąd nieważności całej umowy kredytu mieszkaniowego za nieważną oraz zasądzenie od pozwanego kwoty tytułem zwrotu nienależnie pobranych przez Pozwanego od naszego Klienta świadczeń w wykonaniu łączącej strony całkowicie nieważnej ww. umowy kredytu, ewentualnie o zasądzenie od Pozwanego na rzecz naszego Klienta kwoty 77. 582,05 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia następującego po dniu doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz ustalenia, że postanowienia § 2 ust. 1 oraz § 10 ust. 4 umowy kredytu mieszkaniowego są abuzywne w rozumieniu art.. 3851 kodeksu cywilnego i tym samy bezskuteczne względem naszego Klienta. Ponadto w pozwie wnieśliśmy o zasądzenie kosztów procesu.
W odpowiedzi na pozew Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od naszego Klienta na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pozew nie zdołało przekonać Sądu co do poprawności umowy i nie stanowiło jak się okazało skutecznej polemiki z naszą argumentacją. Bank nie znalazł argumentów by pozbawić statusu konsumenta oraz nie potrafił skutecznie wskazać błędów w kalkulacji roszczeń naszego klienta.
Na rozprawie Sąd dopuścił dowód z przesłuchania powódki. Nasza Klientka zeznała, że Pozwany zapewnił ją, że zawierana umowa kredytu jest standardowa.
Dla sądu stanowiska stron przedstawione w pismach procesowych oraz dowód z przesłuchania naszej klientki okazały się wystarczające dla merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd przychylił się zatem do argumentacji zawartej w pozwie i orzekł zgodnie z żądaniem zawartym w pozwie.
Uznał, iż umowa jest nieważna ze względu na zastosowanie w niej zasad ustalania kursów walut prowadzących do sprzeczności z naturą (właściwością) stosunku prawnego, stanowiących równocześnie niedozwolone postanowienie umowne – ze względu na skutek jaki wiąże się z wyeliminowaniem z umowy klauzul przeliczeniowych.
Sprawę prowadzili adw. Jacek Sosnowski oraz adw. Tomasz Pietrusiak z Kancelarii Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.
