Prawomocne unieważnienie kredytu we frankach Deutsche Bank w Warszawie – ponad 600 tys. zł zysku dla Frankowiczów!
I ACa 3156/23, Deutsche Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie, I Wydział Cywilny, z dnia 08.07.2025 r., sędzia Anna Tyrluk-Krajewska, ustalenie nieważności umowy kredytu z 2008 roku, czas trwania postępowania: 83 miesiące.
Przed złożeniem pozwu oraz w czasie trwania postępowania sądowego, Bank nie przedstawił żadnych propozycji ugodowych.
Pozew został złożony w dniu 14.08.2018 r.
Kredytobiorcom został udzielony kredyt w wysokości 563 882,38 PLN.
Według stanu na dzień 04.11.2021 r., wpłaty dokonane przez Kredytobiorców wynosiły: 594 637,04 PLN.
Według stanu na dzień 04.11.2021 r., saldo zadłużenia Kredytobiorców wynosiło: 144 089,63 CHF – przeliczając po bieżącym kursie franka szwajcarskiego: 628 461,33 PLN.
Zostały przeprowadzone cztery rozprawy: w dniu 08.05.2019 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy przesłuchał świadka (pracownika Banku), w dniu 16.10.2019 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy przesłuchał Kredytobiorców, w dniu 23.03.2022 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy rozpoznał wnioski dowodowe stron oraz pouczył Kredytobiorców o skutkach nieważności umowy kredytu, oraz w dniu 31.03.2022 r., na której to rozprawie Sąd Okręgowy wydał wyrok.
Wyrokiem z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt: XXVIII C 2483/21, Sąd Okręgowy w Warszawie:
(i) ustalił, że umowa kredytu z 2008 roku, zawarta pomiędzy Klientami Kancelarii a Deutsche Bank PBC S.A. z siedzibą w Warszawie (obecnie Deutsche Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie), jest nieważna,
(ii) ustalił, że pozwany Deutsche Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest zobowiązany do zwrotu na rzecz Klientów Kancelarii całości poniesionych przez nich kosztów procesu – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik wyrażoną w art. 98 k.p.c. – albowiem Bank przegrał sprawę w całości, pozostawiając szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Od powyższego wyroku Pozwany Bank wniósł apelację, w której kwestionował podstawę faktyczną wydanego przez Sąd Okręgowy wyroku oraz zarzucił naruszenie szeregu przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, jak również naruszeń przepisów prawa materialnego.
Kredytobiorcy wnieśli o oddalenie apelacji Banku z uwagi na jej całkowitą bezzasadność, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego od Banku na rzecz Kredytobiorców.
Wyrokiem z dnia 8 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, I Wydział Cywilny, w sprawie o sygn. akt: I ACa 3156/23, oddalił apelację Banku oraz zasądził od Deutsche Bank Polska S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz Klientów Kancelarii kwotę 8 100,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja Banku jest bezzasadna w całości. Sąd Apelacyjny w pełni podzielił wszystkie istotne ustalenia, które zostały dokonane w sprawie przez Sąd Okręgowy. Tym samym Sąd Apelacyjny również uznał, iż umowa kredytu jest nieważna w całości.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Kredytobiorcy posiadali interes prawny w dochodzeniu ustalenia nieważności umowy kredytu, bowiem kredyt nie został jeszcze spłacony w całości, zatem umowa kredytu nie została w pełni wykonana. Tylko wyrok sądu ustalający nieważność umowy kredytu zapewni Kredytobiorcom należytą ochronę prawną.
Postanowienia umowy kredytu zawierające tzw. klauzule przeliczeniowe, jako główne świadczenia stron określone w sposób niejednoznaczny przez Bank, stanowią zapisy niedozwolone. W ocenie Sądu Apelacyjnego, podlegają one usunięciu z umowy kredytu w całości, wskutek czego umowa kredytu nie może zostać w żaden sposób uzupełniona (np. poprzez kurs średni NBP), a to pociąga za sobą upadek oraz nieważność całej umowy kredytu.
Umowa kredytu zabezpieczała jedynie interes Banku, w tym przede wszystkim poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości Kredytobiorców. Natomiast ryzyko Kredytobiorców nie zostało w żaden sposób zabezpieczone, a jednocześnie, to właśnie Kredytobiorcy zostali narażeni na nieograniczone ryzyko wzrostu kursu waluty CHF.
Umowa kredytu stanowiła typowy wzorzec umowny stosowany przez Bank. Zapisy umowy kredytu nie podlegały jakimkolwiek procedurom negocjacyjnym. Bank zapewnił sobie możliwość jednostronnego ustalania kursu waluty franka szwajcarskiego na podstawie tabel kursowych. Kurs waluty obcej nie miał charakteru kursu rynkowego i był uzależniony od swobodnej decyzji Banku.
Przed zawarciem umowy kredytu, Kredytobiorcom nie udzielono odpowiednich informacji o tym produkcie bankowym, jak również nie przedstawiono Kredytobiorcom ryzyk, które wiążą się zawarciem umowy kredytu, w tym przede wszystkim nie poinformowano o nieograniczonym ryzyku kursowym. Umowa kredytu została przedstawiona jako w pełni bezpieczna opcja.
Korzyścią dla Kredytobiorców z wyroku ustalającego nieważność umowy kredytu jest całkowite wyzerowanie salda zadłużenia w stosunku do Banku, a także brak konieczności uiszczania na rzecz Banku dalszych rat kredytu. Prawomocny wyrok ustalający nieważność umowy kredytu stanowi także podstawę do wykreślenia hipoteki z treści księgi wieczystej. Taki wyrok jest również podstawą do usunięcia informacji oraz danych o zadłużeniu Kredytobiorców z Biura Informacji Kredytowej, Bankowego Rejestru oraz innych biur informacji zawierających dane o dłużnikach.
Sprawę prowadzili adw. Katarzyna Wójcik oraz adw. Jacek Sosnowski – Kancelaria Adwokacka adwokat Jacek Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni.
